ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့------ဒီေန႔လိုမိုးအရမ္းရြာပီဆိုရင္ ေနာက္ေန႔မနက္ ေတာလယ္ထြက္ဖို႔ရာစိတ္ထဲသို႔အလိုလိုအသိစိတ္ေပၚလာျကသည္။တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္တိုင္ပင္ေနစရာမလို။မနက္ဖန္ လုပ္ရမည့္ အလုပ္ကိုပါ ျကိုတင္၍ လုတ္ေလ့ရွိသည္။ေနာက္ေန႔မနက္မိုးလင္းသည္ႏွင့္မနက္စာထၼင္းျခမ္းစားျပီးေသာအခါ ေလာက္ေလးခြ၊ေပါက္ျပား၊ဓါး၊ဝါးစိမ္းဒုတ္တိုတို တို႔ကို ယူ၍ေတာလယ္ထြက္ျကသည္။ကၽြန္ေတာ့္ရြာ၏ အေရွ့ေတာင္ဘက္ရွိသရက္ ျခံတြင္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေတြဆံုလွ်က္ရွိသည္။ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဖိုးေတာ ကအိမ္နီးနားျခင္းဆိုေတာ့ အရင္ေရာက္ႏွင့္သည္။ဖိုးေတာ ေမြးစားထားေသာ ဂုတ္ပြင့္ဟုအမည္တြင္ေသာေခြးေလးလဲပါသည္။မျကာခင္မွာဘဲ ေခြးပုႏွင့္ေပ့က္စ ေရာက္လာျကသည္။မွတ္ခ်က္။-----။ေခြးပု ဆုိေသာနာမည္မွာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကခ်စ္စႏိုးေခၚေသာနာမည္ျဖစ္သည္။သူကေခြးလိုေဟာင္တတ္၍ေခြပုဟုေခၚျခင္းျဖစ္သည္။
ဖိုးေတာ စကားစ၍ခ်ီလိုက္သည္။ေဟာဟိုမွာေခြးပုႏွင့္ေပါက္စလာျပီ၊
မင္းတို႔က လဲျကာလိုက္တာကြာ-------ဒီေကာင္ေပါ့ေပါက္စကိုေစာင့္ေနရလို႔ပါကြာ။မင္းတို႔ကေျပာလိုက္ရင္ ဒီအတိုင္းခ်ည္ဘဲ----တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္လွည့္ခ်ေနျကတယ္။ကဲ-----သြားျကမယ္ကြာ------အေရွ့ဘတ္ ဆည္ထဲကေန ပတ္၍ထြက္ျကသည္။ကႏၱယပင္ေတြေပါေသာေျကာင့္ဆူးခ်ံဳမ်ားထူထပ္သည္။ဒီထဲမွာဖိုးေတာကဆရာျကသည္ေခြးပု မင္းက ေျမာက္ဖတ္ျခမ္းကသြား၊ ေပါက္စကေတာင္ဖတ္ျခမ္းကသြား၊ငါနဲ႔ဖိုးသားကအလည္ကသြားမယ္လို႔ေျပာျကားျပီးေနာ္သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ ျဖန္႔၍ရွာျကသည္။ခဏျကာေသာအခါ ေခြးပုက မီးေကာက္-------မီးေကာက္------မီးေကာက္ ဟုေအာ္လိုက္ရံုျဖင့္သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္ဝိုင္းလာျကသည္။မီးေကာက္ဟုထြက္ဆိုေသာအသံျကာရံုျဖင့္ဘာေကာင္လဲဟုေမးေနစရာမလိုဘဲအလိုလိုေျပးလာျကျပီးသူလွ်င္ရင္လွ်င္သလိုေျပး ကၽြန္ေတာ္တို႔လွ်င္ရင္လွ်င္သလို ဝိုင္းဝန္း၍ ေလာက္ေလးခြျဖင့္ပစ္ခတ္ျကသည္။ထိုသို႔ထိမွန္သြားေသာ အေကာင္ငယ္အား ေခးြပုမွ ေကာက္ယူခါ သူလြယ္ထားေသာ လြယ္အိပ္ထဲသို႔မထည့္ခင္ လက္ျငိဳး၊လက္ခလယ္၊လက္သူျကြယ္၊လက္သန္းတို႔ကို ပူးေထာင္၍ အေကာင္၏ေက်ာကုန္းမွတိုင္း၍ျကည့္သည္။ထိုအခါ ေပါက္စက ဘယ့္နဲ႔လဲ ေခြးပု ျကီးရဲ႔လားဟုေမးလာ၍ မဆိုးပါဘူး ေတာ္ရံုသင့္ရံုေပ့့ါကြာ။မွတ္ခ်က္။----။မီးေကာက္ဟုေခၚဆိုေသာ အေကာင္မွာပုတတ္ ျဖစ္သည္။အဲ့ဒီ ကေနေရွ့ဆက္ ကို႔ကိုပင္ခ်ိဳင္း၊ေရွ့ဆက္ ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ ထြန္းအိုင္ကုန္း၊ေရွဆက္ ႏြားကုတ္ေသရြာ အေရွ့ဘတ္၊ေရွ့ဆက္သံျကိုဝိုင္/သစ္ေတာဝိုင္း အဲ့ဒီကေန ေနာက္ျပန္ေခါက္ ေဇာင္ညဏ္းကုန္းေပါ့။ လယ္ေတာက ဘတိုးတဲဆိုတာေလ။အဲ့ဒီကို ေရာက္ေတာ့ေန႔လည္ခင္း ဆယ္ႏွစ္နာရီ/တစ္ခ်က္ေပါ့----ဟာ ဖိုးသားတို႔ ဖိုးေတာတို႔ပါလား----ဟုတ္----ဘဘတိုးေနေကာင္းတယ္ေနာ္---ေအးေကာင္းပါ့အေမစီေရာရွိပါ့ တဲထဲမွာ----ေျသာ္ ဟုတ္----သြားႏုတ္ဆက္လိုက္ဦးမယ္---ေအးေအး---သူငယ္ခ်င္းတစ္စုက---- အေမာေျပေရေသာက္ျကရင္း ဘဘတိုး ႏြားစာဆင္းေနေသာ ထန္းသီးဝိုင္းနားသို႔သြား၍ထန္းသီးကူဆင္းရင္ထန္းသီးအတြင္းမွပါေသာထန္းသီးအဆံအားအစာေျပ စားေသာက္ခါက်န္ရစ္ခဲ့သည္။အေမစီ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ----ေနေကာင္းတယ္ေနာ္----ေကာင္းပါ့ေတာ္----ဘာလာလုပ္တာတုန္းဖိုးသား-----ေနပူရပူ နဲ႔-----ပုတတ္လိုက္ထြက္လာတာအေမစီ---ဘယ္သူေတြပါေသးလဲ----ဖိုးေတာရယ္ေပါက္စရယ္ေခြးပုရယ္ပါတယ္----ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ရျကတုန္းမင္းတို႔---- အေကာင္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေတာ့ရတယ္-----ဂရုလဲစိုက္ျကဦး မိုးက်ျပီးကာဆို ေတာ့ အေကာင္ပေလာင္က ေပါရေပါနဲ႔------ဟုတ္ကဲ့ပါ။အခုနကတင္ဘဲ သက္မင္းေဇာ္ တို႔အုပ္စုထြက္သြားျကတယ္---သူတို႔လဲေလးငါးေျခာက္ေယာက္ဘဲ-----ေရေလးပါေလးဝင္ေသာက္---ထန္းလွ်က္ခဲေလး စားျပီထြက္သြားျကေလရဲ႕------ငါ့တို႔ဆီမွာေတာ့ထန္လွ်က္ခဲ ဘဲရွိတယ္ေဟ့----ထၼင္းဟင္းကလဲ တို႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္စာဘဲခ်က္တာ------ဟုတ္ပါပီဗ်ာ။ေရာ့မင္း သူငယ္ခ်င္းေတြကို ထန္းလွ်က္သြားေပးလိုက္ဦး----ကၽြန္ေတာ္က မီးဖိုထဲမွထၼင္းစားစလံုတစ္လံုးယူလာ၍ထန္းသီးဆင္းဝိုင္းသို႔အေရာက္လာျပန္၏။ထိုအခါ ဘဘတိုးမွ ေဟ့ ဖိုးသားမင္းအေမစီ ကဘာေပးလိုက္လဲ----ထန္းလွ်က္ခဲေပးလိုက္တယ္၊အခုထန္းသီဆံနဲ႔ ေဖ်ာ္ေစားမလို႔----ေအးေအး--- စားစား။ေမစီက ေနာက္ကလိုက္လာျပီ----လက္ထဲတြင္အုပ္ေလး တစ္လံုးကိုင္ကာေရာက္ရွိလာ၏။ေရာ့စားျက---စားျက----လကၹတ္အုပ္ကေလးအား လွမ္း၍ေပးေလ၏။ဖိုးေတာ-----ဘာတုန္းဟ အခုနက ကိုသက္မင္းေဇာ္တို႔အုပ္စုလာသြားတယ္တဲ့-----ဟုတ္လား-----ေအး၊ သူတို႔ေတာ့ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ရသတဲ့လဲ-----ဘယ္သိမလဲဟ----ေမးျကည့္ေလ ----အေမစီကို၊အေမစီ အခုနက ကိုသက္မင္းေဇာ္တို႔ ပုတတ္ဘယ္နွစ္ေကာင္ရသလဲ!!!!ေမးျကည့္လိုက္မိေသးလား-----ေအးအေကာင္ သံုးဆယ္ေက်ာ္လို႔ေတာ့ေျပာတာဘဲ----ေျသာ္-----အေမတို႔ကိုေပးခဲ့ေသးလား!!!အင္း ေပးခဲ့ပါ့----- သံုးေကာင္-----ကၽြေတာ္တို႔လဲ ေပးခဲ့ဦးမယ္-----ေပးခဲ့-----တို႔လင္မယားနွစ္ေယာက္ညေနစာ ကို မင္းတို႔ေပးခဲ့တဲ့ပုတတ္နဲ႔ေျမပဲဆံေထာင္းျပီေျကာ္စားလိုက္မယ္-----ကဲအေမစီ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားလိုက္ဦးမယ္---ေတာ္ျကာရြာအဝင္ေမွာင္ေနလိပ္မယ္။အိမ္ကိုဘာမွာဦးမလဲ------ေအး မနက္ဖန္ျကရင္ မင္းအန္တီျကူကို ေျပာလိုက္ဦး။ဆန္/ဆီ ကုန္ခါနီပီ လို႔ေျပာလိုက္ဦး----ဟုတ္ကဲ့---ေျပာလိုက္ပါ့မယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ ဘဘတိုး နွင့္အေမစီံ တို႔အားႏွဳတ္ဆက္ခါ တဲ၏အေနာက္ဘတ္အတိုင္းခ်ီတတ္ျကရာ-----ေရွ့ဆက္ ဇီးက်င္း/ေျခာက္ေပါက္ျကီးကုန္း----ထိုမွတဖန္ ေခ်ာင္းကိုျဖတ္-----လက္ထံုမေတာ-----ေရွ့ဆက္ ေအာင္မွီးေျခာက္ ေခ်ာက္ ရိုးကိုျဖတ္ ျဖိဳးဆာေထာင့္ကိုေရာက္-----အဲ့ဒီကေနမွ ေအာက္ကိုဆင္း ကန္ေပါက္ယာ ထိုမွတဆင့္ ေဒၚသိန္းေမေရနံဖို---- ထိုမွတခါ ဖိုးေတာတို႔သရက္ျခံေရာက္----- အေမာေျပ ေရေသာက္----အစာေျပ သရက္သီးစား၊မဂၤလာသီးစား နားနားေနေန ေန အိမ္ကိုျပန္---------အဆူခံထိ------။ယၡဳလို မိုးေတြရြာေတာ့လဲ သတိရမိတယ္ လြမ္းမိတယ္-------ယၡဳေတာ့ လယ္ေတာကဘတိုးတဲကလဲ အထိျကံဆန္ေနမလားဘဲ-----ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ေတြးကာ
လြမ္စြတ္သတိယမိပါသည္။
No comments:
Post a Comment