ေၾသာ္.......မနက္ျဖန္ဆိုသၾကၤန္ေတာင္ျပီးေရာေပါ့ေနာ္.....။ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့သၾကၤန္ရက္ေတြကအလုပ္နဲ႔အိမ္၊အိမ္နဲ႔အလုပ္၊ဘာဆိုဘာမွမသိခဲ့ရပါဘူး။သၾကၤန္သီးခ်င္းေလးေတြဖြင့္ျပီးအလြမ္းေျဖခဲ့ရတဲ့ဘဝမ်ိဳးပါ။မဆင္ႏြဲလိုက္ရတဲ့ႏွစ္ေတြကျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၆ ႏွစ္ေလာက္ရွိခဲ့ျပီေလ။ရင္ထဲမွာေတာ့လြမ္းသလိုလိုေဆြးသလိုလိုေပါ့။သူမ်ားေတြကိုၾကည့္ျပီးအားၾကေနတာဘဲရွိခဲ့တာပါ။သူမ်ားေပ်ာ္လို႔ကို႔မွာမေပ်ာ္ႏိုင္္ရည္းစားေပ်ာက္လို႔မွိဳင္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ေပ်ာ္ရမဲ့ေန၇ာမရွိလို႔ပါ။ fecebook ႏွင့္အျခားဆိုဒ္ေတြကိုၾကည့္ျပီးေရႊျပည္ၾကီးကိုလြမ္းမိတာေတာ့အမွန္ဘဲ။ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို႔ႏွစ္သစ္သို႔ကူးေျပာင္းခ်ိန္ဆိုေရႊျပည္ၾကီးေလာက္ေပ်ာ္စရာမေကာင္းတာေတာ့အမွန္းဘဲေလ။သၾကၤန္ရယ္လို႔ေပ်ာ္ရတဲ့အခ်ိန္ကႏွစ္ၾကိမ္ဘဲရွိပါတယ္။တစ္ခ်ိန္ကရန္ကုန္၊တစ္ခ်ိန္ကမႏၱေလးေပါ့။အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။အခုေတာ့ေဝးေနခဲ့တာၾကာပါျပီ။လူတစ္ေယာက္မွာလြမ္းစရာရွိရင္နာစရာနဲ႔ေျဖဆိုတဲ့စကားပံုရိွတယ္မို႔လား။အဲ့ဒီလုိဘဲမေပ်ာ္ခဲ့ရတာ့ၾကာလာေတာ့အရင္ကေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြကိုအခုမေပ်ာ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာအရင္ကေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္းေလးေတြကိုစဥ္စားျပီးအလြမ္းေျပရေတာ့မယ္ေပါ့ဗ်ာ.............။ပို႔လ္မတင္ျဖစ္တာလဲၾကာေနျပီ။စာဖတ္သူေတြအတြက္ကိုလဲကၽြန္ေတာ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ၾကိဳးစားေပးပါ့မယ္။စားေရးဖို႔ကၽြန္ေတာ့ေခါင္းထဲမွာစာေရးဖို႔ရွိေပမဲ့လူကပ်င္းေနတယ္။စာေရးတဲ့ေနရာကိုမေရာက္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။အားလံုးကိုေလးစားစြာျဖင့္>>>>>>>>>>>>>>>>>>>။
ဖိုးသား။
ဓါတ္ပံုကို google မွကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။
No comments:
Post a Comment