ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ကိုဖတ္တဲ့သူတိုင္းစိတ္မညစ္ေစလိုပါဘူး။အားလံုးကိုေပ်ာ္ရြင္ေစခ်င္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကစိတ္ကိုေပ်ာ္ရြင္ေစမဲ့ဘေလာ့မ်ိဳးလဲမဟုတ္ပါဘူး။စာေပကိုခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူတိုင္းကိုစိတ္အေႏွာက္အရွက္မျဖစ္ရင္ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဟာတစ္ျခားေသာဘေလာ့မ်ိဳးေတြနဲ႔မတူပါဘူး။ဒါကိုစာဖတ္သူကကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကိုႀကည့္ျပီးေဝဖန္ေကာင္းေဝဖန္လိပ္ပါ့မယ္။ဦးေႏွာက္အရုပ္ခံျပီးေဝဖန္ခ်င္မွလဲဝဖန္မွာပါ။တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုကၽြန္ေတာ့္ဘေလာကိုဖြင့္ႀကည့္ႀကမွာေတာင္မဟုတ္ပါဘူး။ဘေလာ့ျကည့္ေနသူတုိင္း၊စာေပဖတ္ရႈသူတိုင္းကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကဘယ္အဆင့္ထိရွိတယ္ဆုိတာသိျကပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဟာစာေပခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူတို႔ေတြ႔ျမင္တဲ့အတုိင္းပါဘဲစာအေရးအသားႏွင့္ဒီးဇိုင္းအေနအထားကဘာဆို ဘာတစ္ခုမွမေကာင္းပါဘူး။ေနာက္ျပီး ဒီဘေလာ့ကိုလဲကၽြန္ေတာ္လုပ္တတ္လို႔လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ဟိုလုပ္ဒီလုပ္ရင္းနဲ႔ ျဖစ္သြားတာပါ။ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကစူးစမ္းခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတယ္ေလ။
ဘာအရာဘဲျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္ေတာ္ကနဲနဲေလးတတ္ထားခ်င္တယ္ဗ်။အစ…အဆံုးတတ္ထားရင္ေတာ့ပိုေကာင္းတာေပါ့ေလ။တစ္ခါတစ္ခါကၽြန္ေတာ့္ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းဝန္းကိုဆရာလုပ္ခ်င္ေသးတယ္။ဘာမွလဲတတ္တာဟုတ္ဘဲနဲ႔။ေနာက္ျကကိုယ့္ကိုသူတို႔ကေက်ာ္တက္သြားေရာ။စာေရးသူမွာကအကၽြမ္းက်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုရွိပါတယ္။အဲဒါကအိပ္ေရးပ်က္ခံႏိုင္ျခင္းအလုပ္ပါဘဲ။ဘာမွလဲမဟုတ္ဘဲနဲ႔ကြန္ပ်ဴတာေရွ့ဘဲအခ်ိန္ကိုကုန္ေစပါတယ္။ဘာဆုိဘာမွတက္ေျမွာ္ျခင္းမရွိပါဘူး။ခုစာေလးနဲနဲေရးေတာ့စိတ္ကသက္သာရာရလာပါတယ္။စာေရးျခင္းကလဲတက္ေျမွာက္လို႔ေရးျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။စာေရးဖို႔အတြက္အစပ်ိဳးခဲ့တာႏွစ္ၾကိမ္တုိင္ခဲ့ပါျပီ။မိတၳီလာအေဝးသင္တက္တုန္းကတစ္ခါပါ။အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာသားေလးေတြကိုဗလာစာအုပ္ေလးငါးမ်က္ႏွာေလာက္ေရးဘူးပါတယ္။အဲ့ဒီတုန္းကလဲအေရးအသားကမေကာင္းပါဘူး။အခုလဲစာဖတ္သူတို႔သိတဲ့အတုင္ပါဘဲ…ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဇတ္ထုပ္ထဲကလိုပါဘဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္…ထုိနည္းလည္းေကာင္း.....ဆိုတဲ့စားသားေလးနဲ႔ကိုက္ညီပါတယ္။စာေရးျခင္း၏အရသာကအဲ့ဒီကတည္းကသိတာပါ။စာေရးသားဖို႔ဟိုစဥ္စားဒီစဥ္းစားေတာ့ေက်ာင္းစာကိုမလိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး……ကၽြန္ေတာ္ကဥာဏ္ထိုင္းတဲ့လူတစ္ေယာက္ေလ။ဒါနဲ႔စာကိုဘဲအာရံုစူးစိုက္ျပီးလုပ္ပါတယ္။ဒါေတာင္ေအာင္ရံုေလးတင္ေအာင္တာပါ။အေဝးသင္ျပီးေတာ့လဲစာေရးဖို႔ဘတ္ကိုလဲအာရံုမရပါဘူး။ဘဝကေပးအပ္လာတဲ့တာဝန္ေတြကိုယူရပါတယ္။ဘာေတြလဲေတာ့မေမးနဲ႔ဗ်ာ။အလုပ္မ်ိဳးစံုေပါ့။ဒီတာဝန္ေတြယူရေတာ့စာေရးဖို႔အတြက္ကၽြန္ေတာ့္ေဂါင္းထဲမွထည့္ေတာင္မစဥ္းစားမိဘူး။အလုပ္ေတြရႈပ္ျပီးအရႈပ္ေတြလုပ္ေနတာကို။အခုထိလဲရႈပ္တုန္းဘဲဗ်။ဒီတစ္ခါရႈပ္တာကဘဝအတြက္အရႈပ္ေတြပါ။မေန႔တစ္ေန႔ကမွအရႈပ္ေတြမရွိေတာ့ကြန္ပ်ဴတာေရွ့မွဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲဟိုလုပ္ဒီလုပ္ရင္းနဲဘေလာ့ေလးတစ္ခုရသြားတယ္။ဒါနဲ႔စိတ္ထဲမွာစာေရးခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ စာေရးျခင္းကကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့အက်ိဳးမယုတ္ပါဘူ။အဲ့ဒီလိုဘဲကၽြန္ေတာ္အတြက္ရယ္မွမဟုတ္ပါဘူးဘယ္သူ႔အတြက္မွအက်ိဳးမယုတ္ပါဘူး။စာဖတ္ခ်င္းလဲမပါဘူးေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ထိပ္ဆံုးကပါပါတယ္။အဲ့ဒီလိုနဲ႔ဘေလာ့တစ္ခုေရးျဖစ္ခဲ့တယ္…စာခ်စ္သူမ်ားကိုလဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။အမွားပါရင္လဲခြင့္လြတ္နားလည္ေပးၾကပါ။ဆက္လက္၍လဲျကိဳးစားပါဦးမယ္…ေက်းဇူးတင္လွ်က္
ဘာအရာဘဲျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္ေတာ္ကနဲနဲေလးတတ္ထားခ်င္တယ္ဗ်။အစ…အဆံုးတတ္ထားရင္ေတာ့ပိုေကာင္းတာေပါ့ေလ။တစ္ခါတစ္ခါကၽြန္ေတာ့္ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းဝန္းကိုဆရာလုပ္ခ်င္ေသးတယ္။ဘာမွလဲတတ္တာဟုတ္ဘဲနဲ႔။ေနာက္ျကကိုယ့္ကိုသူတို႔ကေက်ာ္တက္သြားေရာ။စာေရးသူမွာကအကၽြမ္းက်င္ဆံုးအလုပ္တစ္ခုရွိပါတယ္။အဲဒါကအိပ္ေရးပ်က္ခံႏိုင္ျခင္းအလုပ္ပါဘဲ။ဘာမွလဲမဟုတ္ဘဲနဲ႔ကြန္ပ်ဴတာေရွ့ဘဲအခ်ိန္ကိုကုန္ေစပါတယ္။ဘာဆုိဘာမွတက္ေျမွာ္ျခင္းမရွိပါဘူး။ခုစာေလးနဲနဲေရးေတာ့စိတ္ကသက္သာရာရလာပါတယ္။စာေရးျခင္းကလဲတက္ေျမွာက္လို႔ေရးျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။စာေရးဖို႔အတြက္အစပ်ိဳးခဲ့တာႏွစ္ၾကိမ္တုိင္ခဲ့ပါျပီ။မိတၳီလာအေဝးသင္တက္တုန္းကတစ္ခါပါ။အဲ့ဒီတုန္းကေတာ့အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာသားေလးေတြကိုဗလာစာအုပ္ေလးငါးမ်က္ႏွာေလာက္ေရးဘူးပါတယ္။အဲ့ဒီတုန္းကလဲအေရးအသားကမေကာင္းပါဘူး။အခုလဲစာဖတ္သူတို႔သိတဲ့အတုင္ပါဘဲ…ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဇတ္ထုပ္ထဲကလိုပါဘဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္…ထုိနည္းလည္းေကာင္း.....ဆိုတဲ့စားသားေလးနဲ႔ကိုက္ညီပါတယ္။စာေရးျခင္း၏အရသာကအဲ့ဒီကတည္းကသိတာပါ။စာေရးသားဖို႔ဟိုစဥ္စားဒီစဥ္းစားေတာ့ေက်ာင္းစာကိုမလိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး……ကၽြန္ေတာ္ကဥာဏ္ထိုင္းတဲ့လူတစ္ေယာက္ေလ။ဒါနဲ႔စာကိုဘဲအာရံုစူးစိုက္ျပီးလုပ္ပါတယ္။ဒါေတာင္ေအာင္ရံုေလးတင္ေအာင္တာပါ။အေဝးသင္ျပီးေတာ့လဲစာေရးဖို႔ဘတ္ကိုလဲအာရံုမရပါဘူး။ဘဝကေပးအပ္လာတဲ့တာဝန္ေတြကိုယူရပါတယ္။ဘာေတြလဲေတာ့မေမးနဲ႔ဗ်ာ။အလုပ္မ်ိဳးစံုေပါ့။ဒီတာဝန္ေတြယူရေတာ့စာေရးဖို႔အတြက္ကၽြန္ေတာ့္ေဂါင္းထဲမွထည့္ေတာင္မစဥ္းစားမိဘူး။အလုပ္ေတြရႈပ္ျပီးအရႈပ္ေတြလုပ္ေနတာကို။အခုထိလဲရႈပ္တုန္းဘဲဗ်။ဒီတစ္ခါရႈပ္တာကဘဝအတြက္အရႈပ္ေတြပါ။မေန႔တစ္ေန႔ကမွအရႈပ္ေတြမရွိေတာ့ကြန္ပ်ဴတာေရွ့မွဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲဟိုလုပ္ဒီလုပ္ရင္းနဲဘေလာ့ေလးတစ္ခုရသြားတယ္။ဒါနဲ႔စိတ္ထဲမွာစာေရးခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ စာေရးျခင္းကကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့အက်ိဳးမယုတ္ပါဘူ။အဲ့ဒီလိုဘဲကၽြန္ေတာ္အတြက္ရယ္မွမဟုတ္ပါဘူးဘယ္သူ႔အတြက္မွအက်ိဳးမယုတ္ပါဘူး။စာဖတ္ခ်င္းလဲမပါဘူးေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ထိပ္ဆံုးကပါပါတယ္။အဲ့ဒီလိုနဲ႔ဘေလာ့တစ္ခုေရးျဖစ္ခဲ့တယ္…စာခ်စ္သူမ်ားကိုလဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္။အမွားပါရင္လဲခြင့္လြတ္နားလည္ေပးၾကပါ။ဆက္လက္၍လဲျကိဳးစားပါဦးမယ္…ေက်းဇူးတင္လွ်က္
No comments:
Post a Comment